Je bent je koffer aan het pakken en je trouwe vriend kijkt je al verdrietig in de ogen, terwijl hij de kleinste tekenen van een naderende scheiding oppikt.
Voor een mens is vertrek een geplande gebeurtenis, voor een hond is het een plotselinge desintegratie van het universum, meldt .
Ze begrijpt het concept “week” niet, voor haar is er alleen “nu”: de eigenaar is er of hij is er niet. Zijn verdwijning, vooral tegen de achtergrond van stresssignalen (gedoe, tassen), is een ramp.
De hond denkt niet: “Hij heeft me verlaten.” Hij voelt dat hij een sleutelelement van zijn sociale structuur, een bron van veiligheid en ritueel, kwijt is.
Dit kan paniek, apathie of een obsessieve compulsieve stoornis veroorzaken tot en met het zichzelf likken aan de wonden. Haar wereld die je in de loop der jaren hebt gevormd, is ingestort en ze staat alleen in het wrak zonder overlevingshandleiding.
Gedrag in jouw afwezigheid hangt af van het type gehechtheid. Een hond met een veilige hechting die genoeg liefde en geruststelling heeft gekregen, zal eerder wegkwijnen maar zich dan aanpassen.
Een angstig gehechte hond kan in destructief gedrag vervallen, niet uit verveling, maar uit paniek – proberen zijn weg terug naar jou te “graven” of een uitweg te vinden uit de val die de lege flat is geworden. Het zijn niet zozeer speeltjes als wel geuren die kunnen helpen.
Laat je huisdier je gedragen T-shirt achter dat niet gewassen is – de vertrouwde geur zal de illusie van je aanwezigheid wekken. Feromoonverspreiders die de geur van een zogende teef nabootsen, kunnen het algehele angstniveau iets verlagen.
Maar het belangrijkste is de persoon die bij de hond blijft. Het is beter als het geen nieuwe persoon in een lege flat is, maar een vertrouwde oppas in haar eigen vertrouwde omgeving.
Het is ideaal als je je hond een paar proefdagen bij deze persoon of bij jou thuis onder hun toezicht kunt achterlaten voordat je vertrekt. Op deze manier zal de scheiding niet één stressvolle gebeurtenis zijn (jij die plotseling weggaat + een vreemde plek), maar opgesplitst worden in twee fases die makkelijker te verwerken zijn.
Als je terugkomt, begroet je huisdier dan rustig, zonder wild enthousiasme – dit zal het idee versterken dat je vertrek en terugkeer een normaal, voorspelbaar deel van het leven zijn. Het belangrijkste wat je kunt doen is voorkomen dat je je schuldig voelt.
De hond leest je angst voor je vertrek, en dit maakt hem alleen maar angstiger. Rustige, zelfverzekerde acties, een kort afscheidscommando (“Wacht!”) en de vaste overtuiging dat alles goed komt, zetten de juiste emotionele toon.
Je laat zien dat de wereld nog steeds sterk is, ook al sta je er tijdelijk buiten. En voor een hond is vertrouwen in zijn baas het belangrijkste anker in elke storm.
Lees ook
- Waarom de kat je wakker maakt bij zonsopgang: geen honger, maar een bestuurscrisis
- Wat er gebeurt als je het geblaf aan de deur negeert: Hoe willekeur manie wordt
