Een weelderig bed met tuinaardbeien, waar je drie of vier jaar achter elkaar blij mee was, begint het plotseling op te geven: de bessen worden kleiner, zelfs bij perfecte verzorging, de struiken worden vaker ziek en de oogst wordt niet meer in emmers gemeten.
Dit is niet jouw fout, maar het natuurlijke biologische ritme van de plant, die de grond op een bepaalde plek veroudert en uitput, meldt de correspondent van .
De maximale productiviteit van de meeste moderne aardbeirassen (vooral neutral-day en remontant) is te zien in het tweede of derde levensjaar, wanneer de balans tussen het ontwikkelde wortelstelsel en het bovengrondse deel ideaal is. Tegen het vierde of vijfde jaar begint de moederstruik uit te groeien, ziektes op te hopen en de grond eromheen wordt letterlijk vergiftigd door de producten van zijn eigen vitale activiteit.
TUT Nieuws
Het signaal voor totale vernieuwing is niet alleen het pletten van bessen, maar ook een verandering in de vorm van de struik – het centrum wordt blootgelegd en de levenskracht gaat naar de periferie, in jonge rozetten. De oude wortels kunnen de plant niet meer volledig voeden en zelfs intensieve meststoffen hebben slechts een tijdelijk effect, vaak ten koste van de smaak.
De radicale maar enige echte oplossing is om de plantage te verplaatsen naar een nieuwe locatie met een volledige vervanging van het plantmateriaal. Neem geen snorharen van oude struiken, ook al zien ze er gezond uit – ze dragen al de genetische “vermoeidheids”ballast en zwakke immuniteit van de moederplant met zich mee.
Een nieuw perceel voor aardbeien wordt ruim van tevoren voorbereid, waarbij een aanzienlijke hoeveelheid organisch materiaal (compost, humus) en complexe minerale meststoffen met de nadruk op fosfor en kalium onder het graven worden gebracht. Ideale voorgangers zijn siderplanten (mosterd, phacelia), knoflook, uien of peulvruchten, maar nooit nachtschades (tomaten, aardappelen).
De zekerste manier is om elk jaar een nieuw bed te planten om een constante aanvoer van planten van verschillende leeftijden te hebben. Dit jaar plant je bijvoorbeeld een nieuw bed, volgend jaar plant je weer een nieuw bed en drie jaar later verwijder je het oudste bed, waardoor de beplanting continu over het perceel rouleert.
Tuinaardbeien vragen niet om eeuwige liefde voor dezelfde plek – ze vragen om tijdige vernieuwing. Behandel het niet als een meerjarig gewas, maar als een project met een duidelijke levenscyclus, en het zal je tientallen jaren antwoorden met grote, smaakvolle bessen, niet met teleurstellingen.
Lees ook
- Waarom aalbessen overgieten met kokend water: een eeuwenoude methode tegen niermijt
- Wat er gebeurt als je hortensia’s niet bedekt voor de winter: Hoe kou de toekomstige bloei beïnvloedt
