Jullie maken ruzie, hij verontschuldigt zich, jij vergeeft. Een maand later herhaalt de geschiedenis zich.
Deze cycli van “overtreding – verontschuldiging – vergeving” zijn als een gebroken plaat die uiteindelijk niets meer betekent, aldus de correspondent van .
Verontschuldigingen verliezen aan gewicht en vergeving wordt geen daad van barmhartigheid maar een vermoeide formaliteit die een groeiende berg wantrouwen verbergt. Het gevaar van zulke cycli is de illusie van oplossing.
Pixabay
Het lijkt erop dat sinds er excuses zijn aangeboden, het conflict voorbij is. Maar als het gedrag niet verandert, betekent dit dat de kern van het probleem niet is aangeraakt. Verontschuldigingen worden goedkope valuta, waarmee de partner betaalt voor het recht om dezelfde fout opnieuw te maken, zonder de echte gevolgen te dragen.
Psychologen zeggen dat na een bepaalde hoeveelheid herhaling, het “emotionele bankroet” intreedt. Je kunt het gewoon niet meer opbrengen om te geloven in de oprechtheid van spijt.
Vertrouwen wordt, wanneer het gebroken en steeds opnieuw aan elkaar gelijmd wordt, als broos porselein bedekt met een web van barsten en valt bij de geringste aanraking uit elkaar. Conflictdeskundigen staan erop dat een echte verontschuldiging uit drie delen bestaat – spijt, verantwoordelijkheid en een plan voor correctie.
Als er geen derde deel is, is het geen verontschuldiging, maar een manipulatie om het schandaal te verdoezelen. De vraag zou niet moeten zijn “bied je je excuses aan?” maar “wat ga je precies doen om ervoor te zorgen dat het niet meer gebeurt?”.
De persoonlijke ervaring van degenen die de vicieuze cirkel hebben doorbroken, omvat vaak de moeilijke beslissing om te stoppen met het lippendienst bewijzen aan vergeving. Iemand moest zeggen: “Ik hoor je verontschuldiging, maar het is nu belangrijker voor me om verandering te zien.
Laten we dit gesprek onderbreken en erop terugkomen wanneer je een oplossing kunt bieden.” Het is pijnlijk, maar het is de enige manier om de draaimolen te stoppen.
Soms verbergen de cycli van vergeving zich achter een onwil om het probleem als geheel te zien. Een specifieke misstap vergeven is gemakkelijker dan toegeven dat je bijvoorbeeld samenwoont met iemand die chronisch respectloos of onverantwoordelijk is.
Door je te richten op de details, vermijd je de belangrijkste vraag: ben je in principe bereid om deze kwaliteit te accepteren? Als je partner keer op keer dezelfde fouten maakt, is hij of zij misschien tevreden met deze dynamiek.
Hij heeft zijn deel van de schuld gekregen, het is hem vergeven – het incident is voorbij tot de volgende keer. Alleen jij kunt de cyclus doorbreken door te weigeren volgens deze regels te spelen en echte verandering te eisen, geen rituele woorden.
Als vergeving niet langer een automatisme is en een bewuste keuze wordt op basis van daden in plaats van beloften, is er een gezonde ernst in de relatie.
Je maakt duidelijk dat je vertrouwen en je grenzen geen speeltje zijn. En of je partner begint dat te waarderen of de relatie eindigt, wat in dit geval ook een bevrijding is.
Lees ook
- Waarom gedeelde hobby’s mensen niet samenbrengen zoals we denken: Hoe hobby’s een veld voor verborgen rivaliteit worden
- Hoe je vriendschap je liefde test: waarom gemeenschappelijke vrienden een katalysator voor crisis kunnen zijn
