We spreken vaak verschillende talen, zelfs als we dezelfde woorden zeggen, en dit is geen poëtische metafoor, maar de harde realiteit van neurobiologie en sociale programmering.
Een vrouw zoekt bij het delen van een probleem vaak niet naar een oplossing, maar naar begrip en emotionele verbinding, terwijl een man in haar klachten een duidelijk verzoek om een specifiek actieplan hoort en dit onmiddellijk opstelt, aldus de correspondent van .
Beiden zijn oprecht in hun impulsen, maar het resultaat is wederzijdse irritatie wanneer zij zich niet gehoord voelt en hij het gevoel heeft dat zijn hulp niet gewaardeerd wordt. De mannelijke psychologie in relaties is geslepen voor resultaat en efficiëntie, omdat zijn historische rol die van beschermer en prooi is die bedreigingen snel moet analyseren en elimineren.
Pixabay
Voor hem is zwijgen geen straf, maar een manier van interne gegevensverwerking, een noodzakelijke terugtocht om de juiste oplossing te vinden. De vrouw daarentegen interpreteert deze vervreemding als een waarschuwingssignaal, een teken van afkoeling of verlies van interesse, want voor haar wordt communicatie onderhouden door verbale en emotionele uitwisseling.
Deze verschillen zijn niet in ons ingebouwd voor oorlog, maar voor evenwicht, als we natuurlijk ophouden te veronderstellen dat ons waarnemingssysteem het enige juiste is. Vrouwen zouden moeten accepteren dat mannelijke stilte vaak een vorm van concentratie is in plaats van afwijzing, en mannen zouden moeten accepteren dat de “debriefings” van vrouwen geen irrationele kritiek zijn maar een manier om nabijheid en steun te voelen.
Relatiepsychologie gaat er niet over om de ander te laten denken zoals jij, het gaat over het leren vertalen van hun interne taal naar de jouwe. De heetste ruzies komen niet voort uit meningsverschillen, maar uit onuitgesproken verwachtingen waarvan we naïef denken dat ze vanzelfsprekend zijn.
Zij verwacht bloemen en bemoedigende woorden “gewoon omdat”, terwijl hij er zeker van is dat hij zijn liefde heeft bewezen door de hypotheek te betalen en de kraan te repareren. Hij verwacht erkenning van zijn beslissingen en respect voor zijn autonomie, terwijl zij zijn autonomie als gevaarlijk vervreemdend ziet.
De kloof tussen deze interne scripts is wat de belangrijkste bron van wrok wordt. Het is naïef om te denken dat “echte liefde” betekent dat je partner je gedachten leest zonder een woord te zeggen; in feite leidt deze benadering alleen maar tot stille wanhoop en passieve agressie.Een volwassen relatie begint met de moed om je kwetsbaar op te stellen: om je verwachting uit te spreken, zelfs als het dom lijkt, en om naar die van een ander te vragen, zelfs als je denkt dat je alles al weet. Het is hard en moeizaam werk – niet om je partner na te maken, maar om hun unieke interne code te ontcijferen.
De kunst van het balanceren tussen intimiteit en persoonlijke ruimte is als ademhalen: inademen is de drang om samen te smelten, uitademen is de gezonde behoefte aan autonomie. Proberen om alleen op de inademing te ademen is een zekere manier om te stikken.
Liefde is geen totale samensmelting waarbij het eigen ik verloren gaat, maar een harmonieuze dans van twee zelfvoorzienende individuen die weten hoe ze samen kunnen zijn zonder op te houden zichzelf te zijn. De gedachten van je partner begrijpen is niet nodig om ze te controleren, maar om op tijd een stap naar hem of haar toe te doen of, integendeel, om hem of haar de nodige speelruimte te geven.
Lees ook
- Waarom gaat liefde voorbij en wat gebeurt er als je een crisis meemaakt? Het verhaal van een gevoel van een chemische storm naar een bewuste keuze
- Waarom liefdeskaarten nodig zijn: hoe spreek je een taal die het hart van je partner begrijpt?
