Een bekende situatie: een vrouw die is opgegroeid met een alcoholistische vader zweert dat ze zich nooit zal binden aan een drinkende man, maar ze komt keer op keer terecht in relaties met alcoholverslaafden.
Dit is geen noodlot of kwade ironie van het noodlot, maar een duidelijk mechanisme van de psyche, dat in de psychoanalyse “dwangmatige herhaling” wordt genoemd, meldt de correspondent van .
We zoeken onbewust naar bekende figuren, zelfs als hun bekende kenmerken ons kwetsen, omdat ons ego gerustgesteld wordt door het tegenkomen van een voorspelbaar scenario. Freud geloofde dat we niet zozeer plezier zoeken als wel een herhaling van de ervaring, waarbij we deze keer proberen het einde van het traumatische verhaal “na te spelen”.
Pixabay
Een kind dat als kind emotioneel is afgewezen en opgroeit, zal koude partners kiezen om steeds opnieuw te proberen de liefde te verdienen die hij niet van zijn ouders heeft gekregen. Het is een eindeloze vicieuze cirkel: je verwacht dat het ijs vandaag smelt, maar de partner is geen ouder en je kindertijdstrategieën werken hier niet.
De tweede reden waarom we in zulke valkuilen trappen ligt in de vorming van zogenaamde “schema’s” – diepgewortelde overtuigingen over onszelf en de wereld. Als een kind heeft geleerd dat liefde moet worden verdiend door te lijden of perfect gedrag te vertonen, dragen ze dit patroon mee naar hun volwassenheid.
Hij vindt een partner die zijn beeld van de wereld bevestigt – “Ja, liefde is pijn” – en voelt zich verrassend comfortabel in deze vertrouwde hel. Niet omdat hij geniet van het lijden, maar omdat het zijn “norm” is.
Hoe doorbreken we deze cyclus? De eerste stap is om je ouder in je partner te zien, om eerlijk voor jezelf de vraag te beantwoorden: “Wat heeft deze persoon gemeen met mijn vader of moeder?”.De tweede stap is om te rouwen om de pijn uit je kindertijd die nog steeds je volwassen levensscripts dicteert. Dit is een moeilijk innerlijk werk dat vaak niet gedaan kan worden zonder de steun van een professional.
Maar het is nodig om eindelijk te stoppen met het kiezen van liefde als een reanimatie van het verleden en te beginnen met het te kiezen als een constructie van het heden.
Lees ook
- Waarom je niet meteen vrienden kunt blijven na een relatiebreuk en hoe je de “ontwenning” kunt overleven
- Wanneer zoek je een zielsverwant en wanneer zoek je gewoon een goed persoon: de alchemie van het vinden en kiezen van een partner?
