Je loopt alleen in braakliggende terreinen en vermijdt hondenparken omdat je bang bent voor gevechten of infecties.
Je hond is welgemanierd, gehoorzaam en niet geïnteresseerd in andere honden, meldt een correspondent van .
Het lijkt het perfecte plaatje van beheersbaarheid. Maar in werkelijkheid voed je een dier op dat de belangrijkste vaardigheid mist – het vermogen om de taal van zijn soortgenoten te lezen – en de kosten van dit tekort zullen zich op het meest ongelegen moment openbaren.
Hondentaal is niet aangeboren. Een puppy die te vroeg van zijn moeder en nestgenoten wordt gescheiden, leert niet de basissignalen van verzoening: wegkijken, likken, vertragen.
Hij beseft niet dat grommen met een grijns een laatste waarschuwing is, geen uitnodiging om te spelen. Zo’n hond kan een oude, vermoeide hond benaderen met een storm van vreugde, wat een gewelddadige aanval uitlokt zonder te beseffen wat hij heeft gedaan.
Een hond die geïsoleerd is opgevoed is vaak het slachtoffer van zijn eigen onbekwaamheid. Hij is of in paniek en bang voor soortgenoten, omdat elke interactie chaos en een bedreiging voor hem is, of gedraagt zich juist zo opdringerig en tactloos dat hij zelfs bij de meest geduldige honden agressie uitlokt.
In beide gevallen is niet haar karakter de schuldige, maar het gebrek aan communicatieoefeningen in de kindertijd. Dit is vooral triest bij kleine rassen, die eigenaren in hun armen dragen zonder ze neer te zetten.
Ze nemen de wereld waar vanuit de hoogte van de mens, waar alle honden enorm en eng zijn. Als zo’n hond op het gras wordt gezet, ervaart hij enorme stress en bevriest hij of begint hysterisch en ongecontroleerd te blaffen.
Zijn eigenaar denkt dat de hond dapper is, maar in werkelijkheid is de hond gewoon in paniek. Het is nooit te laat om de situatie te verhelpen, maar het kost tijd en de juiste selectie van bedrijven.
Zoek naar kalme, evenwichtige volwassen honden die bekend staan om hun tolerantie voor puppy’s en lastige tieners. Forceer niets, laat de hond observeren vanaf de zijlijn en verklein geleidelijk de afstand.
Korte, vijf minuten durende contacten zijn beter dan een uur geforceerde roedeltijd. Echte socialisatie draait niet om het aantal honden dat je ontmoet, maar om de kwaliteit en veiligheid van die ontmoetingen.
Jouw taak is niet om met iedereen vrienden te maken, maar om je hond twee dingen te leren: niet bang zijn en niet provoceren. Een zelfverzekerde, kalme hond die beleefd aan een soortgenoot kan snuffelen en rustig afscheid van hem kan nemen, is het resultaat waar je naar moet streven. Dit is de ultieme hondenetiquette.
Lees ook
- Waarom een kat voedsel begraaft: geen hygiëne, maar een diplomatiek gebaar
- Waarom een hond met zijn poten draait in zijn slaap: filmbeelden in de schedel
