Vroeger dachten we dat de grootste vijand van de liefde een rivaal of rivalen was, maar het echte vuur in huis wordt vaak aangewakkerd door degene die “houd de dief” roept.
Onderzoekers van de State University of Education hebben ontdekt dat de grootste bijdrage aan destructieve jaloezie niet wordt geleverd door echte redenen, maar door de neiging om het bespreken van problemen te vermijden en een angstig type gehechtheid dat in de kindertijd is gevormd, zo meldt de correspondent van .
Een persoon reageert niet op een bedreiging – hij creëert het zelf om eindelijk de bevestiging te krijgen dat hij geliefd is, zelfs als het door schreeuwen en schandaal is. De paradox is dat gezonde jaloezie wel degelijk bestaat, en we hebben het nodig als een signaalsysteem dat ons waarschuwt: je relatie is echt in gevaar.
Pixabay
Dit gevoel wordt een rode vlag als de partner zich echt verstopt, verdwijnt, stopt met investeren in de verbintenis. Maar pathologische jaloezie heeft niets te maken met de werkelijkheid – het voedt zich met fantoompijnen, speculaties en scenario’s die de jaloerse persoon zelf schrijft, waarbij hij de geliefde persoon aanwijst als de hoofdschurk van deze thriller.
Psychologe Ksenia Akhmedova benadrukt: controle over de partner en totale bewaking dragen alleen bij aan spanning, niet aan veiligheid. De jaloerse man gelooft ten onrechte dat hij door het controleren van de telefoon en het verbieden van communicatie met collega’s, de liefde kan redden.
In feite gedraagt hij zich als de zeeman die, in plaats van water uit het ruim te pompen, gaten in de bodem begint te boren om uit te zoeken waar het lek vandaan komt. Aan de basis van dergelijke jaloezie ligt bijna altijd een laag gevoel van eigenwaarde en een onderliggend gevoel: “Ik ben het niet waard, ik zal wel in de steek gelaten worden” .
Iemand projecteert zijn eigen onzekerheid op zijn partner, onbewust op zoek naar bevestiging van zijn angsten. En, zoals in een zichzelf vervullende profetie, vindt hij die onvermijdelijk: waar geen ontrouw is, zal hij koketterie zien; waar vermoeidheid is, zal hij afkoeling van gevoelens zien.
Bijzonder kwellend is de jaloezie achteraf, wanneer de partner aanvalt met vragen over exen en eist dat de schaduw van de ander uit het geheugen wordt gewist. Dit is een strijd met geesten die niet gewonnen kan worden, omdat het verleden niet herschreven kan worden, net zoals je niet kunt bewijzen dat je geliefde geen leven had voordat hij jou ontmoette.Zulke jaloezie verandert het heden in een eindeloos verhoor met een vooroordeel, waarbij een schuldig oordeel al bij voorbaat is gegeven. Deskundigen zijn het over één ding eens: stoppen met jaloers zijn betekent stoppen met je waarde af te meten aan de aandacht van andere mensen.
Dit is werken aan je eigenwaarde, wat begint met een eenvoudige vraag: “Waar ben ik echt bang voor?”.
Mijn partner verliezen of alleen zijn met mezelf? De waarheid leren of de illusie van totale controle verliezen? De antwoorden liggen vaak niet in de slaapkamer van een rivaal, maar in het kantoor van een therapeut.
Lees ook
- Waarom we banger zijn voor eenzaamheid dan voor ongelukkige relaties en wat we eraan kunnen doen
- Hoeveel je moet vechten voor een gelukkig huwelijk, en hoe je het goed doet
