Sinds onze kindertijd wordt ons verteld dat suiker slecht voor ons is, maar toch grijpt onze hand naar een snoepje als we verdrietig of moe zijn.
We geloven oprecht dat we elk moment kunnen stoppen als we maar willen, maar elke keer stellen we deze beslissing uit tot maandag, meldt de correspondent van .
De situatie lijkt alsof er twee mensen in ons leven: de ene begrijpt het gevaar en de andere eist een dosis, en om de een of andere reden blijkt de tweede altijd sterker te zijn. In feite is dit geen zwakte van karakter, maar een biochemie die al tientallen jaren door voedselconcerns in gang wordt gezet.
TUT NIEUWS
Wanneer sucrose in de bloedbaan komt, stimuleert het de afgifte van dopamine, de genot neurotransmitter, en de hersenen onthouden snel: zoet staat gelijk aan beloning. Hoe vaker we dit verband versterken, hoe sterker de neurale paden worden, waardoor we op zoek gaan naar het volgende koekje, zelfs als we geen honger hebben.
Dr. Robert Lustig, een gerenommeerd kinderarts en endocrinoloog, blijft in zijn lezingen herhalen dat suiker op de hersenen werkt als cocaïne, alleen langzamer en legaal.
Experimenten met ratten tonen aan dat knaagdieren zelfs de voorkeur geven aan zoet water boven verdovende middelen als ze de keuze hebben. Natuurlijk zijn mensen complexer dan ratten, maar onze basismechanismen voor versterking werken op vrijwel dezelfde manier.
Fabrikanten zijn zich terdege bewust van deze eigenaardigheid en voegen niet alleen suiker toe aan limonade of gebak, maar ook aan ketchup, brood, worst en zelfs aan “gezonde” yoghurt.
Suiker maskeert de gebreken van grondstoffen, verlengt de houdbaarheid en creëert de smaak waar we van jongs af aan aan gewend zijn. We zoeken deze smaak in alles, zonder ons te realiseren dat we geprogrammeerd zijn om dit te doen lang voordat we leerden lezen.
Suikerontwenning gaat gepaard met echte ontwenningsverschijnselen: hoofdpijn, prikkelbaarheid, angst en wilde trek in alles wat zoet is.
Het internet staat vol met verhalen van mensen die een “suikerdetox” hebben doorgemaakt en ze beschrijven allemaal ongeveer dezelfde toestand. De eerste drie of vier dagen lijken een hel, maar daarna is er een verbazingwekkende mentale helderheid en een stabiele stemming zonder stemmingswisselingen.
Natuurlijk is het onrealistisch om suiker volledig te elimineren, en het is ook niet nodig, omdat glucose nodig is voor de hersenfunctie. Maar het is belangrijk om onderscheid te maken tussen natuurlijke suikers in fruit en toegevoegde geraffineerde producten die ons geen verzadigd gevoel geven.
In staat zijn om etiketten te lezen en mezelf eerlijk af te vragen of ik deze zoetigheid echt wil of dat ik gewoon een emotioneel gat probeer te dichten, maakt al het verschil.
Lees ook
- Waarom junkfood verslavend is en wie anders dan wij daar schuld aan hebben
- Hoeveel water moet je echt drinken: de mythe van twee liter ontkracht
