Een wandeling verandert in een eindeloos touwtrekken: je hebt haast om boodschappen te doen en de neus van je hond stoot tegen elke struik en elke centimeter asfalt.
Je rukt aan de riem, rukt aan de riem, en op een gegeven moment geeft de hond het op en loopt gewoon naast je, voor zich uit kijkend, aldus de correspondent van .
Gefeliciteerd, je hebt hem zojuist beroofd van zijn enige manier om het nieuws te lezen en zijn geestelijke gezondheid op peil te houden. Voor een hond is het reukzintuig geen extra zintuig, het is een primair zintuig.
Het gezichtsvermogen is voor haar slechts een hulpmiddel. Als we ons voorstellen dat een mens 90 procent van de informatie via zijn ogen ontvangt, ontvangt een hond die informatie via zijn neus.
Geur is voor haar niet alleen “hoe het ruikt”, maar een heel universum van gegevens: wie er voorbij kwam, wanneer, in welke stemming, wat er ziek is, of het klaar is om te paren en of het een vijand is. Door haar het vermogen om te ruiken te ontnemen, sluit je haar venster op de wereld.
De dwangmatige drang om voedsel van de grond te rapen is een apart probleem. Het heeft geen zin om haar hiervoor uit te schelden, want het is niet schadelijk, maar een diep aasetersinstinct dat is geërfd van voorouders die overleefden op elke calorie die ze vonden.
Een verbod zonder alternatief vergroot alleen maar de angst en maakt de zoektocht naar voedsel gewaagder en begeerlijker, net als verboden vruchten. In plaats van totale controle is het beter om je hond het commando “Mag” en “Mag niet” te leren, maar met verplichte compensatie.
Laat haar bepaalde gebieden verkennen waar het risico om gif op te pikken minimaal is. Koop snuffelspeeltjes, verstop lekkernijen in de flat en laat haar ernaar zoeken. Geef haar neus een baan en het verlangen naar zwerfvuil zal vanzelf afnemen omdat er op een legale manier aan de behoefte wordt voldaan.
De stedelijke omgeving is al karig voor de waarneming van een hond. Beton, asfalt, minimaal wild. Elke besnuffelde struik is haar persoonlijke internet, waar ze de nieuwsfeed checkt.
Stel je voor dat je je smartphone, tv, boeken en gezelligheid wordt ontnomen en dat je alleen maar naar de muur hoeft te staren. Zo voelt een hond die niet mag snuffelen.
Dus als je de volgende keer haast hebt, trek dan minstens tien minuten uit om je hond haar eigen route te laten kiezen met haar neus. Volg haar, trek haar niet achter je aan.
Je zult zien dat haar gedrag verandert: ze wordt rustiger, evenwichtiger en tevredener. De rust die je haar geeft is het waard om vijf minuten te laat te zijn voor een vergadering.
Lees ook
- Waarom een kat sist naar gasten: introversie of oeroud veiligheidsprotocol
- Waarom een oudere hond ’s nachts blaft: stemmen uit de mist van cognitieve stoornissen
