We zijn gewend om ouderdom op te merken aan een grijs gezicht en een trage tred.
Maar de echte tekenen van veroudering bij honden beginnen al veel eerder en manifesteren zich in kleine dingen die gemakkelijk kunnen worden toegeschreven aan vermoeidheid of slechte stemmingen, volgens een correspondent van .
Als je deze signalen leert lezen, kun je de verzorging op tijd corrigeren en de actieve en gelukkige jaren van je vriend verlengen. Het eerste signaal is een verandering in het slaappatroon.
De hond begint meer te slapen dan normaal, maar de slaap wordt oppervlakkig, hij wordt vaak wakker, verandert van houding en kan niet tot rust komen. Dit kan te wijten zijn aan gewrichtspijn die niet zichtbaar is voor het oog, maar die ervoor zorgt dat het dier een positie opzoekt waar het ongemak minimaal is.
Ze kan ’s ochtends bijzonder stijf opstaan. De tweede marker is de houding bij het lopen.
Als je energieke hond plotseling begint achter te lopen, vaak stopt, onderweg gaat zitten of liggen, is het geen luiheid. Het is ofwel kortademigheid (hartproblemen) of poot- of rugpijn.
Hij kan je niet vertellen dat hij pijn heeft, maar hij laat het je zien met zijn hele houding: “Ik ben moe, ik heb het moeilijk, laten we even pauzeren”. Het derde teken is een verandering in eetlust en eetgewoonten.
Een hond kan langzamer gaan eten, vaker eten in de bak laten liggen, of omgekeerd juist meer interesse in eten tonen maar afvallen. Dit kan het gevolg zijn van gebitsproblemen, een verminderd reukvermogen (oudere honden kunnen minder goed voedsel ruiken) of maag- en darmproblemen.
Het vierde symptoom is prikkelbaarheid of afstandelijkheid. Een ouder wordende hond kan afsnauwen naar andere dieren in huis die hij vroeger tolereerde of contact met mensen vermijden.
Dit is geen achteruitgang van karakter, maar een verdediging: als je pijn of ongemak hebt, kan elke aanraking onaangenaam zijn. Ze wil niet aangeraakt worden omdat het ongemak veroorzaakt.
De vijfde marker is vergeetachtigheid. De hond kan in de leegte staan staren, niet meteen de deur vinden, commando’s vergeten die hij al jaren kent.
Dit zijn tekenen van cognitieve disfunctie, hondendementie. Ze wordt niet dommer, haar hersenen worden gewoon slechter in het verwerken van informatie.
Wat ze in deze staat nodig heeft is geen berisping, maar jouw geduld en hulp bij het navigeren in een vertrouwde ruimte. Het zesde en meest subtiele signaal is een verandering van stem.
Een hond kan zonder reden vaker gaan blaffen, vooral ’s nachts, of kan bijna helemaal stoppen met blaffen. Blaffen ’s nachts wordt vaak geassocieerd met desoriëntatie en angst voor het donker, terwijl stilte vaak wordt geassocieerd met algemene apathie en uitputting.
Hoe dan ook, het is een reden om beter naar haar te luisteren. Als je een van deze tekenen opmerkt, verwacht dan geen wonder.
Neem je hond mee naar de dierenarts, laat onderzoeken doen, een echo van het hart en röntgenfoto’s van de gewrichten. Vaak kunnen de problemen die we afschrijven als ouderdom verlicht of vertraagd worden: pijnstillers, speciaal voer, gewrichtssupplementen, cognitieve stimulatie.
Er is geen genezing voor ouderdom, maar het kan wel comfortabel worden gemaakt. Uw aandacht voor deze kleine dingen is het enige dat de laatste levensfase van de hond gemakkelijker kan maken.
Ze zal niet klagen, ze zal niet met woorden om hulp vragen. Maar ze zal dankbaar zijn voor elke aanwijzing die je haar geeft, voor elk zacht dekentje, voor elke stop tijdens de wandeling wanneer je gewoon naast haar staat, haar laat rusten en samen met haar de avondlucht inademt.
Lees ook
- Wat gebeurt er als je je kat niet uit het raam laat kijken: jager deprivatie en stille depressie
- Waarom een kat je verplettert met zijn poten en in je ogen staart: een vertrouwenssessie zonder recht op overdracht
